2003 - 2015: Twaalf jaar Vrouwencafe, een terugblik

Op 24 januari 2003 heeft het Vrouwencafe (VC) voor het eerst haar deuren opengezet. Dat was onder leiding van Truus van Klaveren. Daarna hebben nog enkele andere VC's het levenslicht gezien:
VC2 op 3 september 2004,
VC3 op 30 oktober 2004,
VC4 op 11 augustus 2006 en
VC5 op 26 juni 2009.

We hebben in die jaren veel activiteiten ondernomen. Allereerst al die uitstapjes in de eerste twee jaar: vrijwel elke maand gingen we naar de stad waar een van de vrouwen woonde. Die organiseerde dan een interessante dag met een rondleiding of een boottochtje, enz. Zo hebben we veel steden goed bekeken. Het waren altijd gezellige uitjes, en iedereen was nog goed ter been. Dat is ook belangrijk.
Ook hadden we een digitale weegclub, een digitale fotoclub en nog een cursus websites maken. Ook gingen we wandelingen maken, o.a. op de Posbank en bij Lunteren.
Helaas bleef VC5 te klein en de leden zijn dan ook over de andere VC's verdeeld. Later is hetzelfde gebeurd met VC4.
Kennelijk hebben andere multimedia de functie van de mailgroepen overgenomen.
Ook werden de VC-leden ieder jaar een jaartje ouder, het lopen werd minder en ook andere mankementen kwamen heel zachtjes op ons af. Het aantal uitstapjes werd minder, nu werd vooral een goede gezondheid belangrijk.

Toch zijn de eerste drie VC's nog steeds actief. De vrouwen kennen elkaar erg goed en zijn in de meeste gevallen erg aan de mailgroep verknocht. Veel vrouwen mailen dan ook al tien jaar of langer met elkaar.
We hopen dat nog heel lang met elkaar te kunnen blijven doen.
Hopelijk wil Seniorweb onze mailgroepen nog een hele poos blijven ondersteunen.

Henny Kalisvaart,
host VC, sinds 2004.





OM BIJ STIL TE STAAN

Op een dag zat een jonge vrouw bij haar moeder thee te drinken.
Ze spraken over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden in
het leven en de verplichtingen die volwassenheid met zich meebrengt.

De moeder roerde in de thee en zei bedachtzaam tegen haar dochter:
“Vergeet je zusters niet.
Ze worden steeds belangrijker naarmate je ouder wordt.
Hoeveel je ook van je man houdt, hoeveel je ook van de kinderen die je misschien zult krijgen zult houden,
je zult altijd je zusters nodig hebben.
Denk eraan zo af en toe met ze mee te gaan en dingen met ze te doen.
En onthoud dat zusters 'alle vrouwen' betekent. Je vriendinnen, je dochters, al je vrouwelijke familieleden.
Je hebt vrouwen nodig.
Zo is het met vrouwen”.

Wat een grappig advies, dacht de jonge vrouw.
Ik ben een pasgetrouwde vrouw.
Mijn man en het gezin dat we zullen stichten zal zeker alles zijn dat ik nodig heb om mijn leven waardevol te maken.

Toch ze luisterde naar haar moeder.
Ze hield contact met haar zusters en maakte ieder jaar meer vriendinnen.
Naarmate de tijd verstreek, kwam ze er langzamerhand achter dat haar moeder wist waar ze het over had.
Als door de tijd en het leven veranderingen en mysteries in een vrouw groeien, zijn 'zusters' de steunpilaren in haar leven.

        De tijd verstrijkt
        Het leven gebeurt
        Afstand scheidt
        Kinderen groeien op
        Liefde groeit en vergaat

        Geliefden overlijden
        Harten breken
        Ouders sterven
        Loopbanen eindigen

Maar... zusters zijn er, tijd en afstand maken niet uit.
Een vriendin is altijd binnen bereik als je haar nodig hebt.

En als je alleen door dat eenzame dal moet gaan, zullen vrouwen in je leven aan de rand staan om je aan te moedigen,
voor je te bidden, ten gunste van je tussenbeiden te komen en je aan het eind met open armen te ontvangen.
Soms lappen ze regels aan hun laars en lopen ze naast je.
Of komen ze om je eruit te tillen.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schoonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en buurvrouwen,
allemaal zegenen ze je leven.
De wereld zou niet hetzelfde zijn zonder deze verbondenheid tussen vrouwen.

Toen we dit 'avontuur' genaamd vrouw-zijn begonnen, hadden we geen idee van de ongelooflijke vreugde en verdriet dat ons te wachten zou staan.

Noch wisten we hoe we elkaar nodig zouden hebben en nog steeds nodig hebben.